De oorsprong
Een wedergeboorte
Ongeveer 150 jaar geleden verwoestte een minuscuul insect, de druifluis (phylloxera), vrijwel in zijn eentje de Europese wijngaarden. Deze parasiet, afkomstig uit Noord-Amerika, tastte de wortels van de wijnstokken aan, waardoor de planten geleidelijk verzwakten en uiteindelijk afstierven.
Omdat Amerikaanse wijnstokken van nature resistent zijn tegen dit insect, werd er een oplossing gevonden: Europese druivenrassen enten op Amerikaanse onderstammen. Dankzij deze techniek konden de wijngaarden opnieuw worden aangeplant en werd een groot deel van het Europese wijnerfgoed gered.
De verwoestingen door de druifluis leidden echter ook tot de geleidelijke verdwijning van bepaalde druivenrassen die vroeger veel voorkwamen in onze wijngaarden.
Dit geldt met name voor de Carménère, een historisch druivenras uit Bordeaux, ook bekend onder de naam ‘Grande Vidure’. Dit druivenras werd vroeger veel verbouwd in de Bordeauxstreek en maakte deel uit van talrijke wijnassemblages, samen met Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Malbec, Petit Verdot en Merlot, waarmee het bepaalde overeenkomsten vertoont.
Vandaag de dag hebben wij bij Château Carmenère ervoor gekozen om dit emblematische druivenras nieuw leven in te blazen. Zo herstellen wij de band met een belangrijk deel van de geschiedenis en het wijnbouwkundige erfgoed van de Médoc.
Familiegeschiedenis & Passie voor Wijnbouw
De wortels van Château Laubespin
Dit prachtige wijnbouwavontuur begon in de 19e eeuw met Louis RICHARD en werd voortgezet door Roger RICHARD, waarmee de familiale passie voor wijnbouw en wijn van generatie op generatie werd doorgegeven.
In 1955 zorgde de derde generatie, vertegenwoordigd door Pierre BARRAUD, voor een belangrijk keerpunt in onze familiegeschiedenis door de eerste percelen Merlot aan te planten binnen de beschermde oorsprongsbenaming Médoc (AOC).
Zo ontstond Château Laubespin, het symbool van een familiaal vakmanschap dat door de generaties heen is doorgegeven.
De vierde generatie speelde een beslissende rol: Chantal en Alain BARRAUD behoedden Château Laubespin in 1991 voor de verkoop.
Vandaag de dag zet Château Laubespin dit familie-erfgoed voort dankzij Richard BARRAUD, die zijn eigen bijdrage levert aan de verdere ontwikkeling van het wijndomein, met respect voor het terroir van de Médoc en de wijnbouwtradities.
De opkomst van Château Carmenère
Een droom die werkelijkheid werd
Het jaar 2006 vormt een beslissend keerpunt in de familiegeschiedenis, wanneer Richard BARRAUD de gedurfde beslissing neemt om Château Carmenère op te richten op de gronden van zijn voorouders, in het hart van de Médoc.
Het avontuur begint bescheiden met één hectare wijngaard binnen de appellatie Médoc, aangevuld met enkele gepachte percelen. Gedreven door zijn passie voor wijn en zijn sterke verbondenheid met het terroir, besluit Richard BARRAUD het familie-erfgoed een nieuwe dimensie te geven.
Château Carmenère is veel meer dan de oprichting van een nieuw wijndomein. Het belichaamt een visie: het behoud van een erfgoed dat van generatie op generatie wordt doorgegeven, het ontwikkelen van een unieke identiteit en het produceren van wijnen die de rijkdom en authenticiteit van ons Médoc-terroir volledig tot uitdrukking brengen.
De wedergeboorte
Een vergeten druivenras: de Carménère
Het druivenras leek voorgoed verdwenen. Het was uitgestorven en werd alleen nog genoemd in boeken over de geschiedenis van de wijnbouw, totdat het begin jaren negentig opnieuw tot leven kwam.
Het was de Franse professor Claude Valat, gespecialiseerd in ampelografie (de wetenschap die zich bezighoudt met de studie en identificatie van druivenrassen), die opmerkte dat bepaalde wijnstokken, waarvan men dacht dat het Merlot was, afwijkende kenmerken vertoonden.
Het bewijs was geleverd: deze merkwaardige Merlot-wijnstokken bleken in werkelijkheid Carménère te zijn.
Dit weinig bekende druivenras is toegestaan binnen de appellaties Bordeaux, Médoc, Premières Côtes de Bordeaux en Saint-Émilion en wint opnieuw aan populariteit.
De Carménère onderscheidt zich door aroma’s van bramen, kersen, chocolade en specerijen, met onder andere toetsen van szechuanpeper. In de mond is de wijn rond en soepel, wat de uitzonderlijke kwaliteiten van dit druivenras bevestigt.
Ik herinner me nog goed waarom ik in 2006 besloot Carménère aan te planten, zonder de bijzondere eigenschappen ervan echt te kennen.
Ik wilde dit druivenras verbouwen om andere, onderscheidende wijnen aan te bieden.
Dat Carménère zo zeldzaam is geworden, heeft voornamelijk één reden: de lage opbrengst. Het druivenras is namelijk bijzonder gevoelig voor coulure, een verschijnsel waarbij de bloemen van de wijnstok niet uitgroeien tot druiven. Dit leidt tot zeer lage opbrengsten.
Wat aanvankelijk een nadeel leek, groeide geleidelijk uit tot een bron van experimenten en innovatie. Uiteindelijk slaagden we er in 2014 in om de opbrengst aanzienlijk te verbeteren.
Sindsdien is de productie stabieler geworden, zijn de opbrengsten bevredigend en is de kwaliteit van onze Carménère uitzonderlijk.






